polish_utf8.txt

lucene in java大家一定听说过了

spółka
Fermentacja to proces, w wyniku którego wytworzona w warzelni brzeczka staje się piwem. Do ochłodzonej brzeczki dodawane są drożdże, które zamieniają cukier w dwutlenek węgla i alkohol. Oprócz tego drożdże formują tysiące innych komponentów, które podczas fermentacji nadają piwu określony smak.

 
Proces fermentacji prowadzimy w ogromnych, cylindrycznych, nowoczesnych zbiornikach fermentacyjnych zwanych tankofermentorami. Największe z nich mogą pomieścić po 3 600 hektolitrów piwa czyli 720 000 półlitrowych butelek np. piwa Frater. 

W celu zapewnienia optymalnych temperatur dla procesu fermentacji tanki muszą być chłodzone. Po procesie fermentacji piwo zwane "piwem młodym" musi otrzymać swój pełny smak. Odbywa się to podczas następnego cyklu produkcyjnego, jakim jest leżakowanie (dojrzewanie) w temperaturach minusowych.

Cały proces fermentacji i dojrzewania zajmuje około dwóch - trzech tygodni. 
 



drożdży
spółka

3 marca 2004 roku Browar Belgia i spółka Dominium, reprezentująca Opactwo o.o. Cystersów w Szczyrzycu, podpisali kontrakt na produkcję piwa. Umowa jest zwieńczeniem kilkuletnich działań obu stron, zmierzających do wykorzystania unikalnej receptury. Wprowadzenie piwa Frater, warzonego według starego przepisu oznacza kontynuację kulturowego dziedzictwa klasztoru. Tradycyjna, wielowiekowa receptura dająca podstawy unikalnego piwa, została połączona z nowoczesną technologią.
 
 

 

 
 
Piwo warzone przez cystersów ze Szczyrzyca ma wielowiekową tradycję. Lata praktyki i wnikliwych obserwacji pozwoliły zakonnikom stworzyć niepowtarzalną recepturę, będącą idealnym połączeniem czterech składników (słodu, wody, chmielu i drożdży). Została ona przywrócona do życia w postaci Fratera, a poprzez wykorzystani
  

 

 
 
Jak wskazują zachowane dokumenty, browar w Szczyrzycu powstał w 1623 roku i jest jednym z najstarszych browarów w Polsce. Wedle starych kronik od początku XVII wieku mnisi w Szczyrzycu produkowali napój nazywany "cerewizją", robiony z palonego ziarna, cykorii, wody i chmielu. Cerewizja zawierała do 1 % alkoholu i była pita zamiast kawy i herbaty, chłodząc gardła spragnionych rolników i mnichów pracujących na terenach należących do opactwa. Mury w klasztorze postawiono w 1824 r., wcześniej zabudowania były drewniane.

  
Do 1948 r. cała produkcja prowadzona była ręcznie, co pozwalało rozlewać rocznie 250 tys. hektolitrów złocistego napoju. Przez ponad sto lat piwo leżakujące w beczkach chłodzono potężnymi blokami lodowymi wycinanymi zimą z pobliskiego stawu. Lód nie roztapiał się nawet latem, bo w podziemiach browaru przez cały rok temperatura nie przekraczała 2 stopni C.
 
Najlepsze czasy browaru przypadają na okres między 1925 a 1945 rokiem. W 1925 roku Eugeniusz Czerny wydzierżawił browar. Warzono wówczas piwo "Złoty zdrój" słynące z wyjątkowego smaku i rozsławione sloganem "Mocne jak głos kuryera, słodkie jak głos Kiepury". Zachowało się wiele pamiątek z tego okresu jak specjalne kufle z pokrywkami i etykiety. Można je obejrzeć w przyklasztornym muzeum. Czerny kontynuował produkcję do końca II wojny światowej. W 1939 r. zakład przejęli Niemcy, pozwalając na kontynuowanie nadal produkcji pod okiem Czernego. 
W 1951 roku większość majątku browaru przejęło państwo. Wówczas był to jedyny klasztorny browar między Łabą a Władywostokiem.
  

W latach powojennych browar podupadł. Piwo, sprzedawane pod najróżniejszymi wymyślnymi nazwami ("Czarny Mnich", "Pils Klasztorny", "Eliksir", "Dama Pik", "Gryf"), nie cieszyło się uznaniem smakoszy. Piwo produkowane w Szczyrzycu, można było kupić tylko w okolicznych miejscowościach: Limanowej, Myślenicach, Rabce. W 1993 r. Opactwo Ojców Cystersów odzyskało browar i kontynuowało produkcję piwa. Pomieszczenia zakładu, choć nie były zdewastowane, wymagały gruntownego remontu. Podobnie jak i urządzenia. Nie dało się na nich produkować dobrej jakości piwa, a szczególnie tego, jakie było warzone w przeszłości. Opactwo, nie chcąc firmować swoim wizerunkiem tak złej jakości produktu, nie posiadając środków na remont urządzeń i obiektu, postanowiło zaprzestać produkcji. W 1996 r. browar, po 373 (!) latach nieprzerwanej pracy, zakończył produkcję piwa, a wkrótce potem został zamknięty.
  

 

 
 
Piwo jest jednym z najstarszych napojów znanych ludzkości. Warzono je już w starożytnym Egipcie. Pierwsze piwa o niewielkiej zawartości alkoholu przyrządzano z wieloma dodatkami, a ich głównym przeznaczeniem było gaszenie pragnienia. 
Napój ten nierozerwalnie wiąże się z tradycjami religijnymi. W starożytnym Egipcie był warzony przez kapłanów, a w średniowiecznej Europie przez mnichów zakonnych. Od XI wieku piwo było warzone przez setki mnichów z całego świata. W Polsce warzelnictwo na dużą skalę zapoczątkowali cystersi w XIII w. 
W Europie wielkim powodzeniem cieszą się od dziesięcioleci tzw. piwa klasztorne. W wielu zakonach założonych w średniowieczu mnisi instalowali warzelnie, w których produkowali piwo według własnych receptur cieszące się powodzeniem. Niektóre po wielu latach działania z powodu problemów finansowych oddawały licencję innym, nie klasztornym browarom, i w ten sposób "religijne" piwo trafiło na komercyjny rynek. 
Najbardziej znane marki klasztorne to Leffe, Grimbergen i Steenbrugge (współpracujący z Palm Breweries).
 

 

 

 
 
Chwila, na którą czekasz przez cały dzień. Ciche westchnienie, towarzyszące otwarciu chłodnej butelki. Głęboki, złocisty kolor, przyjemny, naturalny aromat, a już po chwili lekki, szlachetny smak. Na tę chwilę warto było czekać.

Frater. Piwo, którego duch wywodzi się z głębi cysterskich manuskryptów, a charakter nadaje mu współczesne pojmowanie szlachetnej sztuki warzenia.
W początkach minionego milennium na ziemie polskie przybyli z zachodu pierwsi mnisi. Wśród rozlicznych praktykowanych w zakonach nauk i sztuk poczesne miejsce zajmowała sztuka warzenia piwa. Wraz z zakapturzonymi braćmi przybył do Polski ten znakomity, złocisty napój oraz pnące się po zakonnych murach szlachetne odmiany chmielu.
W XIII wieku w malowniczej podbeskidzkiej miejscowości Szczyrzyc powstało cysterskie opactwo. Zgodnie z regułą część czasu mnisi poświęcali na wytężoną pracę, której efektem było słynące z niezrównanego smaku, starannie warzone złociste piwo. Mądrość gromadzona przez stulecia pozwoliła stworzyć szlachetny, złocisty napój, który prócz barwy, smaku iaromatu prawdziwego pilsnera, ma również duszę. Tajemnicę, którą odkrywasz z każdym jego łykiem. Spróbuj w pełni docenić tę chwilę prawdziwej, pełnej, głębokiej przyjemności.